Dit begint gelukkig al goed.
Ons kleine dorpje wordt wakker onder zachte pastelkleuren
en is toegedekt met een dikke laag glinsterende sneeuw.
In plaats van het ochtendnieuws aan te zetten, drink ik mijn koffie in stilte terwijl ik naar buiten staar.
Daar zie ik geamuseerd hoe Billy onhandig door de tuin ploetert en zijn weg probeert te vinden tussen die vreemde koude substantie.
Zijn loopje zou zo kunnen worden opgenomen in The Ministry Of Silly Walks.
Als ik wat later met Ruben naar de auto loop kunnen we het niet laten om een kort sneeuwgevecht aan te gaan waarbij ook Billy niet veilig is.
Hij vindt het wel gezellig geloof ik, want nadat ik Ruben heb uitgezwaaid en weer richting het huis loop, rent de kleine kat vrolijk een paar keer van binnen naar buiten en omgekeerd met zijn speelse matrix-moves.
Zoals beloofd hier een gedichtje uit 'de oude doos' . Ik weet niet of het heel toevallig is dat ik nou net met deze begin. Want tijdens het posten bedenk ik me dat het gedicht, ook al heb ik het een hele tijd geleden geschreven voor een relatie van vroeger, heel erg toepasselijk is op de situatie waar ik nu in zit:
Een situatie met een nieuw klein vlammetje...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten