Ik Voel

Na een hectische week eindelijk weer eens een dag thuis werken.
Dit begint gelukkig al goed.

Ons kleine dorpje wordt wakker onder zachte pastelkleuren
en is toegedekt met een dikke laag glinsterende sneeuw.
In plaats van het ochtendnieuws aan te zetten, drink ik mijn koffie in stilte terwijl ik naar buiten staar.
Daar zie ik geamuseerd hoe Billy onhandig door de tuin ploetert en zijn weg probeert te vinden tussen die vreemde koude substantie.
Zijn loopje zou zo kunnen worden opgenomen in The Ministry Of Silly Walks.

Als ik wat later met Ruben naar de auto loop kunnen we het niet laten om een kort sneeuwgevecht aan te gaan waarbij ook Billy niet veilig is.
Hij vindt het wel gezellig geloof ik, want nadat ik Ruben heb uitgezwaaid en weer richting het huis loop, rent de kleine kat vrolijk een paar keer van binnen naar buiten en omgekeerd met zijn speelse matrix-moves.

Zoals beloofd hier een gedichtje uit 'de oude doos' . Ik weet niet of het heel toevallig is dat ik nou net met deze begin. Want tijdens het posten bedenk ik me dat het gedicht, ook al heb ik het een hele tijd geleden geschreven voor een relatie van vroeger, heel erg toepasselijk is op de situatie waar ik nu in zit:

Een situatie met een nieuw klein vlammetje...

In een gelukzalige flow door schrijven

Het is een aparte tijd voor mij.
Sinds ik zwanger ben, zien de weekenden er toch wat anders uit dan normaal.
Nog beter op mijn gezondheid letten, het toch echt wel wat rustiger aan moeten doen en zoveel meer slapen dan ik al deed!

Voor dit weekend had ik dan ook weer grootste plannen.
Al dan niet, heel anders dan dat ik gewoonlijk heb zonder dat er een kindje in mijn buik zit.
Kijk. Normaal gesproken ben ik ook wel bezig met teksten schrijven, voor mijn blog, voor mezelf, mijn opleiding of voor de muziek.
Maar dan moet ik het altijd ergens tussenproppen.
Want de dagen zijn dan altijd zo vol gepland.
Met werk, uitstapjes, familiezaken, lunchen met vrienden, uitgaan, verjaardagsfeestjes. En deze dingen doe ik nog steeds wel, alleen veel minder.
Trap zelf veel eerder op de rem, omdat ik eigenlijk ook gewoon een gigantische huismus ben.

Schrijven is dus vaak iets wat ik normaal gesproken even kort tussendoor doe.
Maar ik merk dan elke keer weer dat ik het zo fijn vind om te doen. De flow waar ik in kom is haast verslavend!

Waarom deze tijd dan niet aanpakken om mezelf weer een leuke nieuwe verslaving in te gooien?

De amerikaanse psycholoog Mihaly Csikszentmihalyi (over mooie woorden gesproken; probeer zijn naam maar eens hardop uit te spreken!) omschrijft dat mensen het gelukkigst zijn, wanneer ze in staat van opperste concentratie zijn en daardoor volledig opgaan in de activiteit of handeling die ze uitvoeren. 'Het gelukkigst'  zegt hij!
Ik kan me er zeker iets bij voorstellen als ik denk aan gister.

Hij heeft zich verdiept in flow en creativiteit en zegt:
'Deze “flow” is identiek aan het gevoel van “in the zone” of “in the groove” zijn.'
In het flow model van Csikszentmihalyi wordt de emotionele toestand weergegeven, waarin iemand zich kan bevinden gedurende het uitvoeren van een taak of activiteit.
Dit gebeurt aan de hand van de twee wegingsfactoren “uitdaging” (challenge level) en “vaardigheid” (skill level), die tegen elkaar worden uitgezet*.

En dat is precies wat het schrijven voor de band zo aantrekkelijk maakt. Ik kan wel een beetje vrolijke liedjes schrijven, maar hoe maak ik nou echt interessante, stoere, lekker lopende, goede nummers? Vaak ontstaat dat als we samen verder schrijven met kleine ideetjes van mij maar mijn streven is om zelf vaker een sterke basis te schrijven.

Dat maakt dat ik dit weekend gepland heb om 2 dagen alleen maar bezig te zijn met het schrijven van nummers voor Bootleg Betty. Verder niets! Lekker jongleren met tekst en muziek, natuurlijk voor de band, maar misschien nog wel meer voor mezelf. En dit met het voornemen dat de nummers niet ons album of podium moeten bereiken, maar vooral dat ik flink ga oefenen met schrijven.

Gister had ik de focus op de tekst met een echte boodschap en wat tekstueel goed in elkaar zit. Terwijl tekst niet iets is wat bij onze genre en stijl echt goed tot zijn recht komt. Daardoor ben ik vaak meer bewust bezig met de muziek en zorgt het weer voor een nieuwe uitdaging.
's ochtends vroeg begonnen en om half 1 's avonds hier nog hiermee bezig.

Eenmaal in bed ratelde mijn hersenen vrolijk door. Een hele prettige manier van in-en ontspanning.
En vanochtend alweer vol energie op voor een nieuwe ronde.

Het deed me denken aan een gedichtje wat ik ooit heb geschreven.

Csikszentmihalyi beschrijft verschillende voorwaarden die nodig zijn om in die flow te komen. Om daar nog meer aan te voldoen, ga ik vaker van die gedichtjes posten. Oude en nieuwe. Gewoon om dat proces weer meer op gang te brengen.

Ben heel benieuwd of jullie weleens de gelukzalige toestand van Flow hebben mogen ervaren?
Met welke activiteit heb jij dat dan? Wat doe je dan waardoor dat komt? Wat werkt wel en wat niet?
Misschien kunnen we een beetje van elkaar afkijken;

want dit gevoel gun ik iedereen!

*Informatie van: http://www.toolshero.nl/effectiviteit/flow-model-mihaly-csikszentmihalyi/

Januari! De Maandag van het jaar!

Het is niet de eerste keer.
En het gaat ook niet de laatste keer zijn.

Mensen die me aankijken met een vreemde blik op het gezicht, 
terwijl ze proberen te peilen of ik nou een grapje maak of niet.
Nee, ik maak geen grapje.
Het is maandag, en het gaat goed met me, en:

Ik hou van maandagen!

Hele nummers zijn erover geschreven over hoeveel hekel mensen hebben aan Maandagen:

Blue Monday's, I Don't Have To Be Me Until It's Monday, 
Manic Monday,She Left Me On A Monday, en de nietsverhullende titel:
I Don't Like Mondays.

Hoe fijn ik sommige van deze nummers ook vind, 
ik voel het heel anders.

Doodmoe worden mensen soms van mijn enthousiasme en positiviteit.
Gelukkig voor hen, is de maandag dan ook weer zo voorbij en zijn ze snel weer van deze boost van energie van mij af.

Maar helaas pindakaas, dat is vandaag toch weer even anders.
Vol energie zit ik om half 6 deze blog alweer te typen.
Want wat is er aan de hand?

Het is nu januari.
En januari voelt voor mij als een grote maandag; DE maandag van het jaar.
Tijd voor frisse moed, nieuwe inzichten en het grootste cliché van allemaal:
Voornemens.

Sommige lezers zullen nu over hun nek gaan, maar ik trek me daar niets van aan.
Weet je, voornemens maken is zo menselijk. Blijkbaar hebben we het nodig. Een nieuw startpunt maken, weer proberen het beste uit jezelf te halen, jezelf te vergeven voor hoe het ging en zo weer vooruit te kunnen kijken.

Of het slim is om dit in januari te doen, dat denk ik niet. 

Quest zegt hier het volgende over:
' Januari is de slechtste maand voor goede voornemens, zo blijkt uit gegevens van StickK, een website die mensen helpt om persoonlijke doelen te bereiken door contracten met ze op te stellen.' . Als je dat combineert met wat we van het CBS weten over suicide, namelijk dat in de maand januari en in de lentemaanden het aantal suïcides per dag aanmerkelijk hoger ligt dan in de andere maanden, met een piek in januari, is het goed om je even achter de oren te krabben. Beetje kort door de bocht om het zo te stellen, maar kan me goed voorstellen dat je ongeluk nog meer wordt vergroot wanneer de rest van de wereld (en jezelf) een grote druk lijken te leggen op hoe het zou moeten gaan, en hoe pijnlijk het dat kan zijn als dit niet lukt. 

Nu heb ik dit jaar geen grotere nieuwe voornemens behalve dat ik meer wil doen van wat ik al doe wat me gelukkig maakt. Zoals letten op gezondheid en de centjes, en vooral meer schrijven, met muziek en met mijn groeiende gezinnetje bezig zijn. Heb er best wel vertrouwen in dat we weer een heel end gaan komen. Ik streef meestal naar hoge doelen en ben ook tevreden als ik halverwege eindig.

Maar voor degene die wel worstelen hiermee:
  
Op de site van Quest en het CBS stonden de volgende inzichten:

De maand met het hoogste succespercentage (van voornemens die lukken) is augustus, wanneer je terugkomt van vakantie en sowieso weer moet wennen aan nieuwe routines.' 

Wie zijn goede voornemen drie maanden heeft weten vol te houden, slaagt er meestal ook in om dat de rest van het jaar ook te doen.

In plaats van al je goede voornemens in een keer proberen uit te voeren, kun je ze beter over het jaar spreiden. Dat maakt het makkelijker je eraan te houden. Want hoe meer voornemens je doet, hoe meer je je van je brein vraagt. En een uitgeput brein heeft minder wilskracht, zo bleek uit een onderzoek van de Stanford University. Proefpersonen die een getal van zeven cijfers hadden moeten onthouden, gaven eerder toe aan de verleiding van een chocoladecake dan degenen die maar twee cijfers hadden moeten onthouden.

Als je je goede voornemens graag wilt volhouden, neem je dan ook meteen voor om meer te slapen. Want slaaptekort is funest voor je wilskracht, stelt psychologe Kelly McGonigal van Stanford University. Te weinig slaap verstoort de werking van de prefrontale cortex. Het hersengebied dat onder meer verantwoordelijk is voor beslissingen nemen, doelen stellen en impulscontrole.

Doe er je voordeel mee en laat me weten hoe het bij jullie gaat!