allemaal zijn ze het over 1 ding eens;
Daphne bakt er niets van.
Het enige waar ik goed in was bij die creatieve vakken was onvoldoendes scoren.
Maar het probleem is: ik vind het wel erg leuk.
Ondanks mijn slordigheid, 2 linkerhanden en een flinke dosis ongeduld, merk ik dat het bezig zijn om iets te maken me veel rust geeft.
En dat kan ik wel gebruiken.
En ook al hebben vele knutselwerken zo'n rustige sessie dan wel hun einde in de prullebak gevonden;
Heel soms kom ik een truukje tegen waardoor ik zowaar iets fabriceer wat toonbaar is aan mijn medemens.
De kluns in mij blijft dan even verborgen en of ze me nu voor de gek houden of niet; ik wil geloven dat men hier dan zelfs best wel wat bewondering voor koestert!
Omdat ik vast niet de enige kluns ben met knutselbehoeftes, hier deel 1 van Knutselen met 2 linkerhanden:
Boekenleggers
Nodig:
- Alle printjes die je mooi vindt (het scheuren uit tijdschriften is al een groot gedeelte van de voorpret)
- Lijm
- Schaar
- Computer en printer (voor wanneer je het net als mij leuk vindt om quotes te gebruiken die met lezen te maken hebben)
- Lamineervellen en lamineer apparaat
Vooral dat laatste Does The Trick;
Het magische lamineerapparaat zorgt ervoor dat alle slordige randjes, lijmresten en bloedvlekken ineens veranderen in onderdelen Die Erop Horen. Aanschouw de magische krachten van het gesmolten plastic randje. .
En actie:
Scheur/knip alle mooie printjes die je op jouw boekenlegger wilt, plak dit op een stevige kartonnetje/dik papier in de vorm van een boekenlegger en lamineer de hele zooi!
Resultaat:
Ik was erg verbaasd toen mijn schoonmoeder, nadat ik in een wilde bui haar een van mijn boekenleggers kado durfde te doen, om meer vroeg! Haar boekenclub zou erg enthousiast zijn met zo'n 'zelfgemaakte mooie boekenlegger'! En ja hoor, de reacties waren inderdaad positief toen ik een tijdje later op maat gemaakte boekenleggers voor hen had gemaakt. Mijn knutselhart maakte een vreugdesprongetje.
De gedachte dat de boekenclub geloofde de nieuwe schoondochter wellicht bij een sociale werkplaats werkte, verdrong ik voor het gemak maar even.
