Poehpoeh...
Het is een hele kunst dat vakantie vieren.
Zelfs al heb je geen inpak-en reis stress omdat je deze keer "lekker" thuis blijft.
Na een paar druilerige dagen op de bank met een spannende man en leuke serie, wordt het huis me te klein. Wilde ik tijdens mijn werkweken vooral Rust en Thuis bij Jou en de Katten; na een tijdje komen de muren op me af.
Godzijdank begint de zon te schijnen en kunnen we erop uit. De wind waait door mijn haren als we naar de grote stad scooteren en haar skyline heeft er nog nooit zo opwindend uitgezien.
Een paar feestjes later ben ik, tussen de wasjes door, bloemen aan het plukken in de tuin.
Ineens betrap ik mezelf erop dat ik al een hele tijd niet meer bezig ben met de vraag:
" Hoe moet ik nou ontspannen? Het is vakantie; ik moet ontspannen. Hoe moet ik ontspannen?"
De vraag is naar de achtergrond verdwenen door mijn zachte geneurie en de vogels op de achtergrond. Ik krap me achter mijn oren;
Welke dag is het eigenlijk vandaag?
Na een week is per ongeluk het ontspannen begonnen.
Gelukkig nog een hele week te gaan.
